handen

Tips hechtingsstoornis

Preventie

De problemen die bij een hechtingsstoornis voorkomen kunnen ook (voor een groot deel) worden voorkomen.

Het uitgangspunt van elke situatie met betrekking tot kinderen met een hechtingsstoornis is dat ze een veilige uitgangssituatie nodig hebben. Als er in de thuissituatie veel stress en onrust is, kan een andere omgeving als rustpunt gelden voor een kind met een hechtingsstoornis.

Belangrijk in het leven van kinderen met een stoornis in de hechting is dat er stabiele personen in de omgeving zijn die duidelijkheid, structuur en grenzen aan kunnen bieden.
Lukt dit niet goed, wees dan niet te trots, maar zoek hulp!

Residentiële jeugdzorg

Vroeger mochten de hulpverleners geen band opbouwen met de kinderen die er opgenomen werden. Dit omdat het een klap zou zijn als de hulpverlener weer uit het leven van het kind zou verdwijnen.
Tegenwoordig weten we dat het juist goed werkt als de kinderen een band opbouwen met hulpverleners.

Kinderopvang

Een kind kan zich aan meerdere personen hechten, zolang dit maar op stabiele basis is. Kinderopvang is niet schadelijk voor het kind, zolang de kwaliteit maar goed is. Als de kinderopvang slecht is, en thuis is er ook een slechte situatie, dan is dat weer extra slecht voor het kind.

Overdracht van gehechtheid

Opvoedingsondersteuning: doorbreken van intergenerationele overdracht van gehechtheid.
Soms zijn de ouders zelf onveilig gehecht. Dan bestaat de kans dat deze onveilige gehechtheid wordt overgedragen op hun eigen kind. De vroege ervaringen van de ouder zorgen er namelijk voor dat zij een bepaald beeld hebben gekregen van hoe gehechtheid zou moeten zijn. Dit zorgt voor bepaald gedrag van de ouder, waardoor het eigen kind weer dat soort (gehechtheids)ervaringen opdoet.
Door ervoor te zorgen dat de ouder deze ervaringen verwerkt, kun je voorkomen dat hun eigen kind ook weer gehechtheidservaringen opdoet. Ook kun je werken aan het gedrag van de ouder en dat op die manier hij op een andere manier naar gehechtheid leert kijken.

Algemene behandeling

De ‘traditionele’ behandelingen bestaan voornamelijk uit het praten tussen de therapeut en het kind. Op die manier wordt er een vertrouwensband opgebouwd. Van daaruit kan het kind zich dan verder ontwikkelen, met hulp van de therapeut. Er ontstaat een relatie die bestaat uit vertrouwen (van allebei de kanten), respect, (emotionele) eerlijkheid en de mogelijkheid om je gedachten en gevoelens te verwoorden.

Kinderen met een hechtingsstoornis kunnen nooit op die manier therapie krijgen, omdat ze anderen niet kunnen vertrouwen, ze niet (emotioneel) eerlijk kunnen zijn. Ook vinden ze het moeilijk om hun gedachten en gevoelens onder woorden te brengen. Verder hebben ze geen respect voor anderen en ook niet voor zichzelf. Kinderen met een hechtingsstoornis leven om te overleven en staan er niet bij stil waarom ze zich gedragen op de manier waarop ze zich gedragen.

Een goede behandeling voor kinderen met een hechtingsstoornis moet er daarom heel anders uitzien dan een ‘traditionele behandeling’. De behandeling moet confronterend zijn naar het kind toe, en indringend. Maar ook moet hij liefdevol en ondersteunend zijn. Voor ouders is het heel moeilijk om te bepalen hoe ze deze kinderen het beste kunnen opvoeden. ‘Normaal’ opvoeden is voor kinderen met een hechtingsstoornis niet goed genoeg. Ook kunnen ouders niet opvoeden volgens hun instinct. Een kind leert niet van eerdere ervaringen. Dus als het gisteren iets fout heeft gedaan, zal hij dat vandaag weer doen. Ook kan het kind de ouders expres tegen elkaar opzetten.

Het is niet makkelijk om van het gezin weer een liefdevol gezin te maken, omdat het kind altijd de controle zou willen behouden en ook afhankelijk is van zijn ouders. Als er gewerkt wordt aan de risicofactoren en beschermingsfactoren, kunnen veel moeilijkheden die het gezin heeft, weggenomen worden.

Praktische aanpak

Een gezin met een kind met een gehechtheidsstoornis kan het beste opvoedingsondersteuning krijgen op de volgende manier:

  • De ondersteuning moet thuis gegeven worden. Dit is namelijk de context van het gezin. De ondersteuning kan op die manier precies worden afgestemd op de ouder-kindinteractie, de manier waarop ze met elkaar omgaan in huis. Dit is effectiever dan wanneer de ondersteuning op een instituut zou plaatsvinden.
  • De ouder moet zoveel mogelijk zelf een betekenis geven aan het gedrag van het kind. De ouder is namelijk de expert, want die kent het kind het beste. De hulpverlener moet uitgaan van de positieve dingen die de ouder doet en kan helpen bij de negavtieve.
  • Je kan een video gebruiken om later samen met de ouder naar de situaties te kijken die zijn voorgevallen. Op die manier kan de ouder zelf zijn gedrag beoordelen en de consequenties zien van hoe het doet en reageert. Als de ouder ziet dat het kind goed reageert op bepaald gedrag, zal hij dat gedrag ook vaker gebruiken.

Tips voor ouders met een kind met hechtingsstoornis

Je kind wil graag de controle houden op de wereld door bijvoorbeeld te manipuleren. Door te zorgen voor veel structuur in huis, neem je al een angst bij je kind weg. Gebruik geen strenge regels, maar zorg ervoor dat je kind weet waar het aan toe is.

  • Je kind kan zich bedreigd voelen door gezinsleden. Ook kan hij bang zijn voor diepgaande relaties. Probeer daarom je kind afstandelijk te benaderen.
  • Je kind heeft geen goed ontwikkeld geweten, daarom is het beter om niet op zijn schuldgevoel in te werken. Je kind zal niet goed weten hoe het erop moet reageren en dat kan leiden tot gedrag dat je juist niet wilt zien.
  • Het is belangrijk dat je kind doorkrijgt dat je er voor hem bent en dat je te vertrouwen bent. Dreig daarom nooit met straffen die je niet kunt nakomen. Probeer juist om complimentjes te geven, zodat het meer zelfvertrouwen krijgt.
  • Doordat je kind snel afgeleid kan zijn, zal het niet alles onthouden van wat je zegt. Blijf je kind daarom duidelijk vertellen wat je van hem/haar wilt. Je kind kan in de war raken als dingen niet goed zijn uitgelegd. Bereid daarom ook onverwachte verrassingen of gebeurtenissen goed voor.
  • Zorg als ouders in de eerste plaats voor jezelf, alleen dan ben je sterk genoeg om voor je kind te zorgen.
  • Geef je kind nooit het voordeel van de twijfel! Je kind zal veel rare gedachten hebben en die ook vertellen. Vaak lijken ze onschuldig, maar pas daarvoor op! Je kind kan die gedachte zomaar tot uitvoer brengen.
  • Zorg ervoor dat je elke strijd wint. Je kind zal altijd overal de controle over willen houden. Bedenk iets waardoor je elke situatie wint.

Meer over:
Hechtingsstoornis: algemeen
Hechtingsprocessen
Wat is een hechtingsstoornis?
Oorzaken hechtingsstoornis
Diagnostiek hechtingsstoornis
Praktische aanpak (thuis en therapie) en tips

9 reacties
  1. Riek

    Wij hebben een zoon met een hechtingsstoornis. Maar nu gaat hij mij ( stiefmoeder) slaan, Niet zomaar een tik, maar een vuist vol geraakt op mijn gezicht.
    Van een aantal, mensen zoals speltherapeut, zijn oude voogd, en naschoolse opvang zeggen, dit hoort niet bij de hechting, maar is gewone agressie. De ouderbegeleider op school, zegt, nee dit hoort bij de hechting ( de hechting stoornis, is door zijn moeder gekomen, drugs enz.)
    Inmiddels hebben wij een veiligheidsplan en een crisisplan. Hij doet dit niet alleen bij mij, maar ook bij zijn jongere broertje. Mijn vraag, hoort slaan, en agressief gedrag tot gevaar van andere en hemzelf bij hechting

    • Loes

      Dit klinkt als ODD of CD, welke voort kan komen uit hechtingsstoornis.
      Snel hulp zoeken en diagnose laten stellen is mijn advies.
      Succes en sterkte!

  2. Vadervan3

    Onze dochter van 10 heeft een hechtingsstoornis. Soms weet ik me geen raad ermee.
    Ze steelt kleine dingetjes in huis ( make-up, klein geld enz) en doet veel stiekem.

    Wij hebben speltherapie bij praktijk van Waterschoot in Breda. Als ze iets fout doet kan ze heel onverschillig reageren als je haar corrigeert. Of ze reageert juist overdreven. De handvatten die we kregen was haar als een klein kind te behandelen.

    Nou komt het: ik vind het echt moeilijk om heel kinds tegen haar te doen. Bijvoorbeeld als ze iets gemaakt heeft het te overdrijven als Wouw!! Wat mooi wat heb je dat super gedaan!!! Echt wouw!. Dat doe ik inderdaad bij mn zoon van 3. Bij die van 6 doe ik dat al minder.
    Zijn hier meer mensen die hier tegen aanlopen of moeite hebben met andere dingen?

    • S.

      Ze is u aan het uittesten. Bespreek dit zeker met de therapeut, stelen doet ze alleen maar om u te testen, maar kan bij niet de juiste aanpak tot steeds extremere vormen leiden.
      Ze kijkt na de ontdekking door u van dat er weer iets mist heel goed naar uw reactie (let daar maar eens op). Als u boos wordt is dat voor haar een bevestiging van uw afwijzing (voor haar min of meer een bevestiging van “de hechtingsstoornis”, dus voelt voor haar niet veilig om met u te hechten), blijft u geduldig dan kan ze steeds extremere zaken gaan uithalen (om u te blijven testen).

      Als een klein kind behandelen kunt u ook zien als “positief” naar haar zijn. Bij kinderen helpt belonen nu eenmaal beter dan straffen. Probeer wel trouw te blijven aan u zelf. Nep (wouw) reacties zal ze doorhebben en zal niet helpen bij de hechting.

      De foto op deze website is heel sprekend voor uw situatie. Blijf uw hand naar haar uitsteken (ook al is dat het laatste wat zij wil), alleen u kunt haar helpen.

  3. Gerda

    Onze dochter (van mijn man) heeft zelf problemen met hechtingen en nu ik dit lees, denk ik dat haar dochter van zes hier verschijnselen van heeft. Ex vrouw van mijn man,(vader van onze dochter L. en opa van kleindochter K ) is alcohol verslaafd. Mijn man heeft de kinderen op een gegeven moment alleen opgevoed. Dochter L was toen een jaar of zeven. Toen ze vijftien was kwam ik in hun leven. Ze heeft meerdere relaties gehad en er houdt geen enkele stand, heeft een negatief zelfbeeld, altijd moe, geen energie. Ze is al wel bij een hulpverlener, maar komt niet zoveel uit.
    Probleem wat nu heerst is dat kleindochter K niet gehoorzaam is aan de moeder, ze gilt soms, klimt op het auto dak en doet allerlei dingen die ze bij ons niet uit zou halen. Ze is overigens veel bij ons, maar mist haar moeder wel, dat merken we, maar als ze dan bij moeder is claimt ze haar en doet vervolgens bovenstaande dingen. ook kan ze weinig van haar broertje hebben, hij is vier jaar. Als ze haar zin niet krijgt, kan ze enorm boos reageren, wij pikken dat gedrag niet, maar moeder vindt het lastig om consequent te zijn. Ze belt ons dan op in tranen en vraagt wat te doen, soms haalden we K. op, maar dat werkt juist averechts, want dan wil ze dat altijd.Nu proberen we via de telefoon met K. te praten, helaas werkt dat ook niet. Verder is K. erg intelligent en weet hoe ze haar moeder kan raken. Ze beschouwd haar opa (gepensioneerd) als vaste verzorger en ik(oma)kom als tweede in aanmerking(ik werk nog 32 uur p/w). Vooral doordeweeks als ze naar school gaan zijn ze hier veel, omdat ze bij haar moeder vaak niet op tijd wil slapen. Bij ons heeft ze geen keus, ze weet waar ze aan toe is, ook al probeert ze wel tijd te rekken. Vooral dat schreeuwen om bijna niets en dat dwangmatige om haar zin te krijgen vinden we erg vreemd en verdrietig. Ze kan ook niet aangeven waarom ze zo doet, haar broertje slaan of op de bank en tafel lopen etc. Hulpverleners gaven aan dat er geen gesprek met K. alleen mogelijk is, want samen met moeder en hulpverlener is ze poeslief.Met een video opname
    doen ze zich beiden anders voor dan in een situatie waarin K. de baas wil spelen bij haar moeder. Is dit gedrag te wijten aan hechtingsstoornis?

    • monique

      Hallo Gerda,
      Je schreef dat de bio moeder alcoholist is. Dit in combinatie met het gedrag van je kind lijkt er op dat het FASD kunnen zijn.
      Beschadiging van o.a. het centraal zenuwstelsel door alcoholgebruik tijdens zwangerschap waarbij ook vaak hechtingsgestoord gedrag wordt gezien.
      zie: http://www.fasstichting.nl

  4. Moi

    Ja mijn pleegdochter en pleegzoon hebben een ernstig hechtingsstoornis. …maar bij wie moet ik zijn voor de juiste therapie? Mn pleegzoon heeft al zoveel therapeuten gezien …en die geven het in no time op! Agressie. ..manipuleren. ..liegen…zelfbepalend..extraniliserend gedrag….wie heeft de gouden tip qua therapie en zonodig bij wie?!?!?

    Mn pleegdochter accepteert daarintegen geen enkele vorm van therapie. ..manipuleert…liegt over haar verblijfplaats. ..scheld iedere volwassenen uit…geschorst van school …waarschijnlijk odd…maar help!!! Waar wie kan er wat mee?? Iemand tips qua therapie /peut die niet opgeeft? Omgeving Beesd.

  5. M.

    Bij onze dochter (7) blijkt ook sprake te zijn van een onveilige hechting.
    Vorig jaar hebben wij met haar een EMDR traject gedaan. Dit heeft haar heel erg geholpen.
    Nog steeds is haar gedrag kenmerkend voor iemand met een onveilige hechting, maar ze heeft door de EMDR grote sprongen vooruit gemaakt.

  6. Lanuora

    Ook wij hebben een pleegdochter met een hechtingsstoornis. Zij is nu zeven. Op zich een heel lief kind – zoekt lichamelijk contact, kan knuffelen. Maar voor mij lijkt het aangeleerd gedrag, niet echt. Vooral ook omdat je geen vertrouwensrelatie kunt opbouwen. Het is ook nog eens een kind dat veel medische zorg nodig heeft en een extreme angst heeft als er iets met haar lichaam moet gebeuren. Zelfs nagels of haren knippen laten haar in paniek raken. Je kunt haar dan absoluut niet bereiken. Maar bij een chirurgische ingreep gedraagt ze zich als een lammetje dat naar de slachtbank moet. Daarna valt ze weer enorm terug in haar ontwikkeling en gedraagt zich dan als een baby – gebruikt brabbeltaal en gaat weer kruipen. Omdat ze geen “onaangepast” gedrag laat zien is er geen therapie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

Nieuwsbrief