handen

Gevolgen ODD (het kind, ouders en omgeving)

Zoals bij elke stoornis heeft ook ODD gevolgen, zowel voor het kind zelf als voor de ouders en de omgeving. Ze worden belemmerd in hun ontwikkeling omdat hun gedrag veel negatieve reacties oproept.

Sociale gevolgen

Kinderen met agressief gedrag worden eerder uitgesloten van groepen. Klasgenoten zijn bang voor de kinderen met ODD en proberen uit de buurt te blijven. Ze worden niet uitgenodigd op verjaardagsfeestjes en worden als laatste gekozen bij samenwerkingsopdrachten op school. Wanneer het kind dit doorkrijgt, krijgt het een laag zelfbeeld en denkt het erg negatief over zichzelf. Hierdoor komen ze in een negatieve spiraal: ze nemen nog meer afstand van de andere kinderen en gaan zich zo nog eenzamer voelen.

Gevolgen voor thuis

Ook thuis zorgen de kinderen met ODD voor veel problemen. Het opvoeden van deze kinderen is erg zwaar omdat ze zich constant proberen te verzetten tegen het gezag van de ouders.
Het kan ook gevolgen hebben voor broertjes of zusjes van de kinderen want doordat het opvoeden van een kind met ODD zo zwaar is en zoveel tijd kost krijgen de andere kinderen minder aandacht. Voor de ouders is het moeilijk om de aandacht te verdelen en de broertjes en zusjes zouden hier ook onder kunnen lijden.

Gevolgen voor op school

Kinderen met ODD proberen zich steeds te verzetten tegen volwassenen. Zo dus ook tegen leraren op school. Dit soort gedrag wordt niet geaccepteerd op scholen en daarom kunnen ze geschorst worden, van school gestuurd worden of verwezen worden naar speciaal onderwijs.

Gevolgen voor de toekomst

Kinderen die een moeilijke jeugd hebben gehad door hun ODD kunnen daar later ook nog last van hebben. In hun puberteit en zelfs later zullen ze er nog veel van merken. Ze kunnen:

  • in aanraking komen met criminaliteit
  • verslaafd raken
  • last krijgen van depressiviteit
  • moeilijk aan een baan komen of ze wisselen vaak van baan

Behandeling en therapie

Oppositionele gedragsstoornissen zijn moeilijk te behandelen, omdat:

  • Het kind over het algemeen weinig probleembesef heeft;
  • Het kind de schuld vaak bij een ander legt en niet bij zichzelf, hij ‘reageert er alleen op’;
  • Het kind ervaart dat het wat bereikt met zijn opstandige gedrag: andere kinderen worden bang en ze geven toe en hij kan wegvluchten voor zijn verantwoordelijkheden.
  • Het kind op deze manier veel invloed heeft op andere kinderen. Ook heeft hij invloed op de begeleider of leerkracht, waardoor er een onveilige sfeer (in de groep) ontstaat.

Er zijn verschillende soorten behandelingen en therapieën voor ODD. Omdat de problemen van ODD zo hardnekkig zijn is er meestal sprake van een langdurige behandeling. De verschillende elementen in een behandeling zijn: psycho-educatie; gedragstherapie met de ouders; training voor de ouders en de school; gezinstherapie; (cognitieve) gedragstherapie met het kind.

Meer over:
ODD: Algemeen – Kenmerken – Diagnose
Gevolgen ODD (voor het kind, de ouders en omgeving)
Behandeling ODD
Praktische aanpak, training (ouders en leraren) en tips

2 reacties
  1. Bernadette

    Hallo , ik ben een alleenstaande moeder met een kind van 10 jaar die adhd/odd diagnose heeft en genderproblematiek.
    Ze voelt zich een jongen.
    Ben op zoek naar training voor ouders enz.
    Op dit moment woont mijn kind tijdelijk in een pleeggezin maar het is de bedoeling ze in de toekomst weer bij haar moeder komt wonen gedeeltelijk of het liefst helemaal .
    Ze zit op speciaal basisonderwijs sinds vorig jaar. Al die jaren werd ik als moeder zijnde niet serieus genomen en dachten de instanties dat het aan de moeder lag .

    Inmiddels heb ik te maken met jeugdzorg en pleegzorg en de kinderbescherming wat heel lastig is en voel me totaal niet gehoord !! Kunnen jullie iets voor mij betekenen ?

    Groet van een radeloze moeder die heel goed weet wat haar kind mankeert !!

  2. Geertje

    Dag Bernadette,
    Misschien lees je dit bericht wel niet meer – het is immers al maart. Maar ik wil toch zeggen dat ik met je meeleef.
    Zelf ben ik moeder van een 15-jarige zoon met Asperger (enig kind). Ik was even, om de boel te ontvluchten, op zoek naar tips hoe om te gaan met deze kinderen.
    Fijn dat deze site bestaat, ik zie dat ik niet alles fout doe – er zijn ook positieve zaken aan te wijzen. Dat moet jij ook proberen te bedenken. Ik las net bijvoorbeeld dat het goed is, even afstand te nemen. Eigenlijk doe ik dat al als vanzelf; gelukkig hebben we een hond – dus ik kan even weglopen en uitblazen.
    Maar moeilijk is het, zeker. Zet ‘m op. Je bent niet de enige!
    Geertje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Nieuwsbrief