handen

Behandeling ODD

Behandelingen en therapieën voor ODD

Er zijn verschillende soorten behandelingen en therapieën voor ODD. Omdat de problemen van ODD zo hardnekkig zijn is er meestal sprake van een langdurige behandeling.

De verschillende elementen in een behandeling zijn:

  • psycho-educatie
  • gedragstherapie met de ouders
  • training voor de ouders en de school
  • gezinstherapie
  • (cognitieve) gedragstherapie met het kind

Oppositionele gedragsstoornissen zijn moeilijk te behandelen, omdat:

  • Het kind over het algemeen weinig probleembesef heeft;
  • Het kind de schuld vaak bij een ander legt en niet bij zichzelf, hij ‘reageert er alleen op’;
  • Het kind ervaart dat het wat bereikt met zijn opstandige gedrag: andere kinderen worden bang en ze geven toe en hij kan wegvluchten voor zijn verantwoordelijkheden;
  • Het kind op deze manier veel invloed heeft op andere kinderen. Ook heeft hij invloed op de begeleider of leerkracht, waardoor er een onveilige sfeer (in de groep) ontstaat.

Structurerende psychotherapie

Kinderen met ODD willen de oorzaken van hun problemen nog wel eens buiten hunzelf leggen. Ze hebben weinig vertrouwen in anderen en zijn erg gericht op het hier en nu: hun behoefte moet nu bevredigd worden en ze kunnen niet kijken wat de gevolgen zijn op langere termijn.

Het kind kan behandeling krijgen in een klinische inrichting. Hier wordt structurerende psychotherapie geboden. Dit houdt in dat er een therapeut is die allemaal regels opstelt ten opzichte van de fysieke agressie. Ook probeert deze samen met het kind andere manieren te vinden om deze agressie te uiten.
Ze proberen op deze manier om ervoor te zorgen dat de kinderen controle krijgen over hun emoties en impulsen, waarbij ze de technieken die ze geleerd hebben kunnen toepassen om deze op een goede manier te uiten.

Gedragstherapeutische technieken zijn het meest effectief, omdat ze specifiek gericht zijn op de verandering van het gedrag, waar de omgeving het meeste last van heeft. De kinderen leren vaardigheden aan om sociale problemen op te lossen. De regulatie van boosheid en het tegengaan van impulsiviteit (eerst denken, dan doen) krijgen in deze vorm van therapie veel aandacht. Het kind leert dat hij verantwoordelijk is voor zijn eigen gedrag, omdat hij degene is die het in gang zet. Ook krijgt het kind alternatieven aangereikt voor zijn storende gedrag en laten ze het kind inzien wat hun gedrag voor invloed heeft op de omgeving.

Creatieve therapie /speltherapie

Door middel van creatieve therapie kan op een rustige manier geprobeerd worden om ervoor te zorgen dat het kind leert om gevoelens tot uiting te brengen, en op wat voor manieren ze dat kunnen doen. Zo leren ze dat agressie niet de enige manier is waarop dat kan. Zodra ze dit onder controle hebben kan er overgegaan worden op het verwoorden van emoties.

Medicatie

Het gebruik van medicijnen kan een positief effect hebben op het gedrag van een kind met ODD. Medicijnen worden meestal toegepast als het kind ook nog last heeft van andere problemen zoals depressiviteit of ADHD.

Er zijn veel verschillende soorten medicijnen die elk een ander aspect proberen te verminderen. Er zijn medicijnen om meteen een situatie onder controle te krijgen en je hebt ook medicijnen die chronisch agressief gedrag verminderen.

Meer over:
ODD: Algemeen – Kenmerken – Diagnose
Gevolgen ODD (voor het kind, de ouders en omgeving)
Behandeling ODD
Praktische aanpak, training (ouders en leraren) en tips

3 reacties
  1. laura Wellens

    Beste,

    Wij hebben een zoon (nr. 1 van 3 kinderen) van 6 jaar die sinds het laatste kleuterklasje (nu in het eerste leerjaar) nogal wat gedragsproblemen heeft. Hij kan oa geen autoriteit van de leerkrachten aanvaarden, wordt vaak verbaal agressief en zegt altijd dat anderen hem “uitdagen”. Na een reeks onderzoeken is er al bekend dat hij ADHD heeft en de psychiater vond ook dat hij ODD had, maar dat vonden de therapeuten niet.

    Ondertussen gaan we uiteindelijk van school veranderen, want het wordt ondraaglijk voor de leraren, in de hoop dat hij zich toch misschien beter in zijn vel zal voelen in de andere school en minder van dit verdrag zal vertonen. Het rare is wel dat hij steeds positief blijft over de school.

    Nu wil ik toch ook eens zo’n een gedragstherapie volgen met hem, maar zeker niet in een ziekenhuis. Iemand een goed adresje?

    Mvg,
    Laura

    • Miranda

      Hallo laura,

      Mijn zoon inmiddels 11 jaar heeft ook adhd en odd. Hij zit op een gewone school (in groep 7).

      Hij loopt sinds 1,5 jaar bij de rebis (kinderpsycholoog), waar bij elke 2 weken met een behandelaar praat. Jij als ouder krijgt ook handvaten mee.
      Ik ben duidelijk en consequent en op school zijn ze dat ook. Ik leg ook heel veel uit. Mijn zoon verzwijgt niets dus als er iets is voor gevallen dan vertelt hij dat ook altijd (mam ik heb gevochten of ik ben boos geweest), thuis vraag ik eigenlijk altijd wat er gebeurd is en waarom hij zo boos was geworden. Hij verteld zijn verhaal en ik geef daar reactie op en ga daarna mee naar de klas en vraag aan de juf naar het verhaal, vervolgens zeg ik wat mijn kind heeft gezegd en wat hem nu zo boos maakte en wat ik met hem heb afgesproken.

      Nu gebruikt hij sinds kort Aripiprozol, begon met 1mg en zit nu sinds een maand op 2mg. Daar worden ze in hun hoofd wat rustiger van, zodat ze eerst kunnen denken voordat ze iets doen.
      Het is moeilijk, maar dit is onmacht en het gevoel dat ze niet begrepen worden ze doen dit niet expres. Hoe duidelijker voor hun hoe beter en strak houden. Ik ben nu even bezig, het kost veel tijd en energie. Hier in huis gebeurd alles gestructureerd en daarbij maken we gezamenlijk regels. We verzinnen een beloning als hij het goed heeft gedaan, bijvoorbeeld: mijn zoon speelt graag buiten “mam als ik me vandaag op school gedraag mag ik na het eten nog naar buiten”. Ja dat mag een half uurtje oké. Maar wat als je je afspraak vergeet (dus toch straf op school) nou dan ga ik na het eten naar bed. Dit heeft van de zomer goed gewerkt.

      Ik heb ook met het beloning systeem gewerkt en school ook. En nu gaat het redelijk.
      Maar wel duidelijk en consequent zijn en dat geld ook voor school. Doen ze dat niet dan is het onduidelijk en dan worden ze boos.

  2. melissa aelterman

    Beste,
    Mijn zoontje is bijna 7 jaar, sinds zijn geboorte na ongeveer 2 maanden zijn ik en mijn ex uit elkaar gegaan en wonen we terug in bij mijn ouders. Dit is dan ook de plaats waar mijn zoontje is opgegroeid. Door de vele pesterijen van zijn kant uit en een nieuwe partner zijn de rechters er moeten tussen komen, omdat mijn zoon van als hij nog geen jaar oud was niet naar zijn vader wou gaan.

    Om het een beetje kort te maken zag ik dat er iets niet klopte aan mijn zoon en heb ik ook alle hulpverleningen die me wouden helpen ingeschakeld. Zelf moeten bekostigen wat een zeer dure affaire is voor een alleenstaande mama, want vader vond dit niet nodig. Op een hevig moment is er de bijzondere jeugdzorg bij gekomen en hebben ze mijn zoontje toen 4 jaar oud in een instelling geplaatst, daar heeft hij 2,5 jaar gezeten. Nu kon hij daar niet blijven en moest daar dus weg en hebben ze me onder gedwongen co ouderschap gesteld. Ik wist dat dit niet goed ging, met nu als resultaat dat hij erg agressief is tegen mij en niet luistert ook verminkt hij soms zich zelf.

    Mijn zoon volgt wel therapie zoals vorig jaar in de zomer en dit liep telkens goed tot de laatste in maart. Zo heeft ze hem ook nog nooit gezien.
    dokters spreken van ptss en odd en ik weet niet wat ik daar van moet denken. Alleen heeft de huisarts en vroeger artsen (neuroloog) gezegd dat mijn kind een zware trauma heeft en depressie.
    Ik sta er dus alleen voor, want vader werkt niet mee ook al staat het in vonnis.
    Ik als mama ben ten einde raad wie kan mij helpen a.u.b.?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

Nieuwsbrief